در گزارشی از خبرگزاری خبردونی، به بررسی وضعیت نامهنویسان در اداره پست تهران در دهههای سی و چهل پرداخته شده است. در آن زمان، که بسیاری از ایرانیان از سواد کافی برخوردار نبودند، ارتباطات عمدتاً از طریق نامه انجام میشد و جمعیت زیادی در مقابل اداره پست تهران برای نوشتن نامه صف میکشیدند.
طبق آمار، تعداد نامهنویسان از اوایل این دهه از حدود ۴۰ نفر به ۳۰۰ نفر در فروردین ۱۳۴۳ افزایش یافته است. این افزایش جمعیت، نه تنها باعث برهم خوردن نظم در اداره پست شده، بلکه فروش تمبر با قیمت بالاتر و برخی تخلفات دیگر نیز به مشکلات افزوده است. رئیس اداره پست تهران در تصمیمی اعلام کرد که این نامهنویسان به پارکشهر منتقل خواهند شد، اما این خبر با مخالفت شدید نامهنویسان روبرو شده است.
آقای رئیسی، رئیس اداره پست، تصریح کرد که این تجمع باعث ناراحتی و نارضایتی مردم و حتی مسافران خارجی میشود و به اعمالی که در تضاد با قانون هستند نیز اشاره کرد. او همچنین از تقسیم اداره پست تهران به چند ناحیه برای تسهیل خدمات صحبت کرد.
از سوی دیگر، نامهنویسان به این تصمیم اعتراض کرده و معتقدند که انتقال آنها به پارکشهر باعث بیکاریشان خواهد شد. آقای محمد عظیمپور که ۱۷ سال در این مکان فعالیت داشته، تاکید کرد که چنین اقدامی ظلم به آنهاست و قبلاً نیز از انتقال آنها جلوگیری شده است.
دیگر نامهنویسان نیز هر یک به بیان نگرانیهای خود پرداخته و تأکید کردند که حضور آنها در مقابل اداره پست به نوعی یک جزء لاینفک از خدمات این اداره است. این موضوع نه تنها در پیگیری شغل آنها تأثیرگذار بوده، بلکه به بقا و تأمین معیشت خانوادههایشان نیز وابسته است.
